ليمو، درمانگرى فرح بخش براى عفونت ها
نويسنده: سپيده سليمى
هزاران سال است كه ليمو به عنوان يك ماده غذايى و همچنين دارويى شناخته شده است و مورد بهره بردارى قرار مى گيرد. ليمو سرشار از ويتامين C است كه خاصيت آنتى اكسيدان آن موجب مى شود اين ميوه در تسريع بهبود بيمارى هاى گوناگون، به تاخير انداختن روند پيرى و مقاوم سازى بدن در برابر سرطان ها بسيار مفيد و كارساز باشد.
رومى ها از قرن ها پيش از ليمو به عنوان پادزهرى براى سموم استفاده مى كردند اما شهرت ليمو در گذشته بيش از هر چيز به دليل ميزان قابل توجه ويتامين C در آن و تاثير آن در بيمارى اسكوربرى بوده است.ليمو داراى خواص فراوان است. ليمو نيروبخش، ضدعفونى كننده، مدر، قابض و آنتى اكسيدانى قوى است.ليمو كه زادگاه اصلى و اوليه آن هند و برمه است سال ها است كه به سبب خواص بسيارش شهرت جهانى يافته است. آب ليمو يك ضدعفونى كننده قوى و محرك دستگاه ايمنى بدن است و با افزايش تعريق اثر درمانى مفيدى بر روى عفونت ها و تب دارد. اين ماده با تحريك تعريق، بدن را از سموم پاك مى سازد.
اغلب ليمو را به عنوان ماده اى اسيدى مى شناسيم اما اين ميوه به ظاهر اسيدى هنگام هضم در دستگاه گوارش تجزيه شده و مقدار قابل توجهى كربنات پتاسيم توليد مى كند. كربنات پتاسيم ماده اى است كه با خنثى سازى اسيد اضافى در معده و به تعادل رساندن اسيديته محتويات دستگاه گوارش از ديواره آن محافظت مى كند. اين ويژگى موجب مى شود ليمو براى بسيارى از مشكلات گوارشى از قبيل سكسكه مداوم، سوزش سر معده، حالت تهوع، يبوست و كرم هاى انگلى مفيد باشد. ليمو به عنوان تقويت كننده كبد عمل مى كند و چنانچه مخلوطى از آب ليمو با آب داغ را يك ساعت پيش از صبحانه صرف كنيد توليد صفرا را تحريك مى كند. برخى معتقدند مصرف روزانه مخلوطى از آب ليمو با روغن زيتون مى تواند سنگ كيسه صفرا را حل كند. خوردن آب ليمو موجب پايين آمدن اسيد اوريك مى شود. آب ليمو ضدعفونى كننده اى قوى است كه دستگاه ايمنى بدن را تقويت مى كند. مصرف آب ليمو درمانى موثر براى انواع عفونت ها بوده و كاهش تب را موجب مى شود. قرقره با آب ليمو گلودرد و ورم لوزه ها را تسكين مى دهد. مصرف يك قاشق سوپخورى آب ليمو در كمى آب، نيم ساعت قبل از هر وعده غذا موجب تسكين آسم مى شود.
ليمو همچنين داراى خاصيت ضدقارچ است كه آن را ماده اى مفيد براى درمان برفك دهان مى سازد. خوردن ليمو براى جبران كم آبى، تسكين آرتروز و رماتيسم نيز مفيد شناخته شده است.مخلوطى از آب ليموى تازه با كمى عسل و سه دانه ميخك در آب داغ درمانى معجزه آسا براى سرماخوردگى، آنفلوآنزا و به ويژه سرفه است.
در گذشته از مخلوط آب ليمو با قهوه براى درمان ميگرن و مالاريا بهره مى بردند. آب ليمو خاصيت قابض داشته و موجب توقف خونريزى مى شود. از اين ويژگى مى توان براى متوقف ساختن خونريزى هايى مانند خونريزى از بينى استفاده كرد. پنبه اى را به آب ليمو آغشته كنيد و به سوراخ هاى بينى بفشاريد. براى درمان خونريزى از لثه نيز هر صبح و شب لثه ها را با آب ليمو ماساژ دهيد. خاصيت قابضيت ليمو آن را در تسكين خونريزى ها و اسهال مفيد مى سازد.
آب ليمو همچنين لوسيونى مناسب براى جلوگيرى از آفتاب سوختگى است. اگر آب ليمو را با نسبت يك به يك با گليسيرين مخلوط كنيد لوسيونى مناسب براى درمان ترك لب ها و همچنين پاك كننده اى خوب براى پوست صورت به دست مى آيد كه چربى پوست را تعادل مى بخشد.پوست
ليمو نيز از خواص ويژه اى برخوردار است و حاوى ماده اى به نام پكتين است كه يكى از مواد لازم و مفيد در تهيه مرباها و مسبب ژله اى شدن آنها است. عطر خوش آن نيز به عنوان اسانس در شيرينى پزى و صنايع غذايى و بهداشتى كاربرد فراوان دارد. بهتر است پوست ليمو را نيز مصرف كنيد. در اينجا كاربرد پيشنهادى براى مصرف ليمو با پوست آن را ملاحظه مى كنيد.
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}